Uprawnienia budowlane
bez ograniczeń.

Mam uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych oraz elektroenergetycznych (nr SWK/0137/PWBE/17). Oznacza to brak limitu skali i napięcia instalacji — od domu jednorodzinnego po obiekt przemysłowy. Numer możesz zweryfikować w publicznym rejestrze CRUB.

Projektant przygotowuje dokumentację projektową instalacji. Kierownik budowy odpowiada za prowadzenie robót zgodnie z projektem i przepisami. Inspektor nadzoru inwestorskiego reprezentuje inwestora i kontroluje jakość wykonania. W zakresie instalacji elektrycznych i elektroenergetycznych mogę pełnić każdą z tych funkcji, a ich podział na konkretnej inwestycji ustalamy w umowie.

Cena zależy od rodzaju i wielkości obiektu, zakresu opracowania (np. projekt budowlany, wykonawczy, specyfikacja techniczna) oraz terminu. Dlatego wycenę przygotowuję indywidualnie, po opisie zakresu prac — jest bezpłatna. Opisz zakres w formularzu albo zadzwoń.

Wystarczy: rodzaj i lokalizacja obiektu, jego wielkość, informacja czy to nowa budowa czy modernizacja oraz — jeśli już istnieją — rzuty lub projekt architektoniczny, warunki przyłączenia albo dotychczasowa dokumentacja. Brakujące informacje uzupełniamy w rozmowie lub podczas oględzin.

Termin zależy od zakresu, kompletności dokumentów od inwestora oraz od uzgodnień, np. z operatorem sieci. Konkretny termin podaję razem z wyceną, zanim zdecydujesz o zleceniu.

Tak. W Staszowie i okolicach dojazd na oględziny odbywa się bez dodatkowych formalności. Obsługuję także cały region świętokrzyski, a większe realizacje na terenie całej Polski — warunki dojazdu i oględzin ustalamy wtedy indywidualnie.

Tak — projektuję i koordynuję instalacje PV pod kątem zgodności z istniejącą instalacją elektryczną obiektu i przyłączem: zabezpieczenia po stronie DC i AC, uzgodnienia z operatorem sieci i dokumentacja. Przykłady znajdziesz w sekcji Realizacje.

Tak. Obejmuje to pomiary elektryczne, protokoły odbiorcze i dokumentację powykonawczą, a także okresowe kontrole techniczne instalacji.

Działam jako jednoosobowa działalność gospodarcza, więc każde zlecenie prowadzę osobiście — od pierwszej rozmowy po odbiór końcowy, bez pośredników.

Najszybciej telefonicznie lub e-mailem — dane znajdziesz w sekcji Kontakt, gdzie jest też formularz zapytania. Na stronie działa również czat, który uruchamia się po wyrażeniu zgody na cookies.

Zależy od rodzaju obiektu i zakresu robót. W nowym budynku instalacje elektryczne są częścią projektu budowlanego całego obiektu i objęte jego pozwoleniem. Przebudowa instalacji wewnętrznej w istniejącym budynku zwykle nie wymaga pozwolenia, ale w obiektach zabytkowych, przy zmianie sposobu użytkowania albo przy większych inwestycjach (np. instalacje PV, przyłącza i linie zasilające) mogą obowiązywać dodatkowe wymogi. Zakres formalności sprawdzam już na etapie wyceny.

Projekt budowlany, w tym jego część techniczna dotycząca instalacji elektrycznych, jest wymagany do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia. Projekt wykonawczy nie jest obowiązkowy z mocy prawa — uszczegóławia rozwiązania dla wykonawcy (schematy, zestawienia, trasy kablowe). Bywa wymagany w zamówieniach publicznych i przy bardziej złożonych instalacjach.

W zależności od obiektu zakończenie budowy wymaga zawiadomienia organu nadzoru budowlanego albo uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W dokumentach znajdują się m.in. oświadczenie kierownika budowy o zakończeniu robót, protokoły pomiarów elektrycznych (skuteczność ochrony przeciwporażeniowej, rezystancja izolacji) oraz dokumentacja powykonawcza. Mogę je przygotować w ramach kierowania robotami lub odbioru.

Zgodnie z art. 62 Prawa budowlanego właściciel lub zarządca obiektu powinien co najmniej raz na 5 lat zlecić okresową kontrolę stanu technicznego, która obejmuje także instalację elektryczną i piorunochronną (połączenia, osprzęt, zabezpieczenia, ochronę przeciwporażeniową, rezystancję izolacji i uziemienia). Kontrolę wykonuje osoba z odpowiednimi uprawnieniami, a jej wynik zapisuje się w protokole. Wykonuję takie kontrole i pomiary.

Oświetlenie awaryjne to pojęcie nadrzędne — włącza się po zaniku zasilania podstawowego. Dzieli się na ewakuacyjne, które oświetla drogi ewakuacyjne, znaki bezpieczeństwa i miejsca zagrożone, tak aby ludzie mogli bezpiecznie opuścić budynek, oraz zapasowe, które pozwala kontynuować pracę, np. w pomieszczeniach technologicznych. W projektach najczęściej spotyka się oświetlenie ewakuacyjne.

Zgodnie z dotychczasowymi przepisami techniczno-budowlanymi oświetlenie ewakuacyjne jest obowiązkowe m.in. w:

• widowniach kin, teatrów, filharmonii i innych salach widowiskowych,
• audytoriach, salach konferencyjnych, czytelniach, lokalach rozrywkowych i salach sportowych przeznaczonych dla ponad 200 osób,
• pomieszczeniach wystawowych w muzeach,
• garażach oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym, o powierzchni netto ponad 1000 m²,
• pomieszczeniach o powierzchni netto ponad 2000 m² w budynkach użyteczności publicznej, zamieszkania zbiorowego, produkcyjnych i magazynowych,
• na drogach ewakuacyjnych z tych pomieszczeń, na drogach oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym oraz w szpitalach i innych budynkach przeznaczonych głównie dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się.

W oświetleniu ewakuacyjnym nie obowiązuje kryterium kubatury — decydują rodzaj pomieszczenia, jego powierzchnia netto i liczba osób. Oświetlenie zapasowe stosuje się dodatkowo w pomieszczeniach, w których po zaniku oświetlenia podstawowego trzeba kontynuować pracę (np. sale operacyjne, dyspozytornie).

Dokładny zakres dla danego obiektu ustalam w projekcie, w uzgodnieniu z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Podstawą jest norma PN-EN 1838: na osi drogi ewakuacyjnej natężenie oświetlenia nie powinno być mniejsze niż 1 lx, a oprawy muszą działać po zaniku zasilania przez wymagany czas — zazwyczaj co najmniej 1 godzinę. Rozmieszczenie opraw, znaki ewakuacyjne i czas podtrzymania dobieram w projekcie i weryfikuję obliczeniami.

Zgodnie z normą PN-EN 50172 zaleca się miesięczny test działania opraw oraz coroczny test czasu pracy na akumulatorach, z zapisem wyników w książce eksploatacji (w systemach z autotestem — w automatycznym dzienniku). Regularne testy są ważne, bo akumulatory z czasem tracą pojemność.

Wyłącznik przeciwpożarowy prądu pozwala jednym przyciskiem odciąć zasilanie elektryczne budynku lub wybranych obwodów podczas pożaru, aby straż pożarna mogła bezpiecznie prowadzić akcję gaśniczą. Montuje się go w miejscu łatwo dostępnym dla ratowników, zwykle przy głównym wejściu, i oznacza odpowiednim znakiem. Wyłącznik nie odcina obwodów, które muszą działać w czasie pożaru, takich jak oświetlenie ewakuacyjne czy urządzenia przeciwpożarowe — ich zasilanie rozwiązuje projekt.

Zgodnie z dotychczasowymi przepisami techniczno-budowlanymi przeciwpożarowy wyłącznik prądu stosuje się w:

• strefach pożarowych o kubaturze przekraczającej 1000 m³,
• strefach pożarowych zawierających strefy zagrożone wybuchem — niezależnie od kubatury.

Próg kubatury odnosi się do strefy pożarowej, a nie do całego budynku. Wyłącznik odcina wszystkie obwody poza tymi, których działanie jest niezbędne podczas pożaru, umieszcza się go w pobliżu głównego wejścia do obiektu lub złącza i oznakowuje, a jego zadziałanie nie może powodować samoczynnego załączenia drugiego źródła zasilania (w tym agregatu) — z wyjątkiem zasilania oświetlenia awaryjnego.

W budynkach z instalacją fotowoltaiczną rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych zwykle wymagają dodatkowo możliwości odłączenia instalacji PV po stronie DC i AC. O tym, czy i gdzie wyłącznik jest wymagany w danym obiekcie, decyduje projekt.